Madryt zabytkowy

MADRYT ZABYTKOWY

Madryt, stolica Hiszpanii, miasto założone przez muzułmanów, posiada niezliczoną ilość zabytków. Większość z zabytków Madrytu mieści się w ścisłym centrum miasta, które można zwiedzać nie używając transportu publicznego. Stara część Madrytu jest umownie podzielona na dwie części. Część, która rozwijała się w okresie panowania rodu królewskiego Habsburgów, zwana Madrid de los Austrias oraz cześć której rozwój sięga początku XVIII wieku i związana jest z rodziną Burbonów, Madrid de los Borbones.

Poniższa lista zawiera wybrane zabytki, które warto zobaczyć. W przyszłości zostaną dodane kolejne zabytki jak również opisy poszczególnych dzielnic, takich jak dzielnica Literatów, La Latina, Malasaña czy Chueca. Także przedstawione zostaną ważniejsze place miasta, które rozwijały się wraz z historią Madrytu.

MADRYT ZABYTKOWY – POCZĄTKI

Początki Madrytu sięgają IX wieku, kiedy to emir Kordoby Mohamed I zlecił wybudowanie w miejscu dzisiejszego pałacu wieżę obserwacyjną, która kontrolowała granicę między państwem muzułmańskim i częścią chrześcijańską. Niestety z tamtego okresu nie zachowało się zbyt wiele zabytków, a jedynie niedawno co odkryte resztki murów obronnych. Jednak warto odwiedzić dwa inne miejsca, które nawiązują do tamtego okresu. Na placu Hiszpańskim znajduje się fontanna nawiązująca do samej nazwy Madrytu, a widok na wzgórzu Principe Pio obok świątyni Debod, podobny do tego gdzie znajdowała się wieża obserwacyjna, umożliwiał kontrolowanie naturalnej granicy przebiegającej wzdłuż gór Guadarrama.

    • Fontanna Źródła Wody

Fontanna Źródła Wody w MadrycieFontanna Źródła Wody znajduje się na placu Hiszpańskim. Powstała w latach 60-tych z granitu, a dwie nimfy wodne wykonane są z brązu.
Zaczynamy od tej fontanny z uwagi na to, że Madryt zawdzięcza swoja nazwę wodzie. Przynajmniej tak to argumentują historycy. W Madrycie i nie tylko w ciągu wieków mieszały się różne plemiona przybywające z odległych krain z plemionami zamieszkałymi na półwyspie iberyjskim. Mieszanka języka łacińskiego z celtyberskim przyczyniła się do powstania języka romańskiego, który w kolejnych wiekach funkcjonował razem z arabskim i dialektami berberyjskimi. Dlatego też, uważa się, że nazwa Madryt pochodzi od kombinacji słowa mayra (co po arabsku oznacza podziemne szlaki wodne – drogi wód podziemnych) oraz słowa it (z łacińskiego etum – obfitość).
Trzeba przyznać, że Madryt jest pełen dróg podziemnych którymi przemieszcza się woda. Nie tylko naturalnych, ale również wybudowanych przez muzułmanów, którzy przynieśli technikę budowy korytarz podziemnych, którymi była dostarczana woda. Prawdopodobnie pochodzi ona z Iranu i Afganistanu. Miasto Marrakesz w XII wieku rozrosło się dzięki takiemu systemowi korytarzy podziemnych i do dnia dzisiejszego działa tam około 300 dróg, którymi dostarczana jest woda bieżąca i do nawadniania.
Patrząc na korytarze wodne od strony obronnej miasta, miały one bardzo ważne znaczenie, w szczególności w okresie oblężenia. Nieprzyjaciel nie miał pojęcia skąd oblężeni czerpią wodę, a także kilometry dróg podziemnych mogły służyć broniącym się do ukrywania się. To jest główny podwód dla którego przez wiele wieków rządzący ukrywali w tajemnicy cały system korytarzy.
Prawdopodobnie Madryt był jedynym większym miastem w Europie, który posiadał taki system zaopatrzenia w wodę

    • Egipska Świątynia Debod

Świątynia Debod w MadrycieKiedy w 1960 roku rozpoczęto budowę Tamy Asuańskiej, zagroziło to zlaniem wielu zabytków starożytnego Egiptu, między innymi Świątyni Debod. W wyniku protestów archeologów, UNESCO zwróciło się o pomoc przy ratowaniu zabytków. Hiszpania była jednym z wielu państw biorących udział przy operacji ratowania arcydzieł architektury, a z wdzięczności za udzieloną pomoc rząd Egiptu podarował świątynię, która została przeniesiona do Hiszpanii w 1968 r.

Świątynia Debod otwarta została dla publiczności w 1972 r. i jest jednym z nielicznych zabytków, które można podziwiać poza granicami kraju piramid. Dziś usytuowana jest na górze Principe Pio w Madrycie na brzegu parku zachodniego, niedaleko od Placu Hiszpańskiego i obok Alei Malarza Rosales.

Więcej >>>

    • Mury Arabskie

Mury Arabskie w MadrycieNajstarsze mury obronne Madrytu, które możemy zobaczyć przy Cuesta de la Vega, został zbudowane przez muzułmanów w IX wieku. Są to najstarsze pozostałości murów arabskich w Hiszpanii. Odrestaurowane mury zostały udostępnione publiczności w 1987 razem z przylegającym parkiem o nazwie El Emir Mohamed I, na cześć emira Kordoby, założyciela Madrytu.

 

    • Kościół San Nicolás de los Servitas – wieża z XII wieku

Kościół San Nicolás de los Servitas w MadrycieKościół San Nicolás de los Servitas znajduje się przy placu o tej samej nazwie, Plaza de san Nicolás. Sam kościół pochodzi z XV wieku, jednak wieża, która jest pozostałością po poprzedniej świątyni, pochodzi z XII wieku. Niektórzy sądzą, że wieża, w stylu mudejar ozdobiona podkowiastymi łukami, była minaretem meczetu zbudowanego przez muzułmanów. Ten kościół razem z kościołem San Pedro El Viejo są jedynymi świątyniami z Madrytu średniowiecznego.

 

    • Kościół San Pedro el Viejo – wieża z XIV wieku

Kościół San Pedro el Viejo w MadrycieKościół San Pedro el Viejo znajduje się niedaleko placu la Paja przy ulicy Costanilla de san Pedro. Świątynia pochodzi z XV wieku, jednak wieża, która zbudowana jest w stylu mudejar, jest z okresu wcześniejszego i zostało zbudowana w połowie XIV wieku. Pochyła dzwonnica z podwójnymi oknami ozdobiona jest także łukami w podkowę.

 

    • Dom i wieża Lujanes

Wieża i dom rodziny Lujanes w MadrycieDom i wieża Lujanes, są jednymi z najstarszych budowli cywilnych w Madrycie, które zlecił wybudować w XV wieku Alvaro de Lujan. Budynek po odrestaurowaniu w XX wieku oferuje możliwość oglądania charakterystycznego stylu mudejar, który możemy zobaczyć w bocznym wejściu do wieży do strony ulicy łokciowej (calle del Codo). Natomiast brama główna zachowała typowe cechy dla stylu gotyckiego. Gdzie możemy zobaczyć znajdujący się tam herb rodziny Lujan. To tutaj był więziony, król Francji Franciszek I po bitwie pod Pawią w 1525.
W 1820 na wieży została zainstalowany telegraf optyczny, który przy pomocy sygnałów świetlnych przekazywał informacje.
A także w tym samym domu kiedy zamieniono go na mieszkania w XIX wieku urodził się Federico Chueca, jeden z większych kompozytorów i twórca hiszpańskiej operetki la zarzuela, ur. 1846. Aktualnie w budynku tym znajduje się siedziba Królewskiej Akademii Nauk Politycznych i Etyki.

MADRYT ZABYTKOWY – HABSBURGÓW

 

Jest to ta część Madrytu, która rozwijała się za czasów panowania w Hiszpanii dynastii Habsburgów. Którą to zapoczątkował Karola I w 1516, a kiedy jego syn Filip II uczynił Madryt stolicą Hiszpanii, miasto zaczyna swój dynamiczny rozwój.
Wybór Madrytu na główną siedzibę dworu królewskiego, przyczyniło się do napływu do stolicy reprezentacji wszystkich warstw społecznych, zakładających w mieście swoje domy i pałace. Również wszystkie zakony religijne umieszczają tutaj swoje kościoły, klasztory, szkoły czy szpitale. Z pierwszego okresu obejmującego XVI i początek XVII wieku zostało niewiele. Największy wpływ na ówczesną architekturę miał Juan de Herrera twórca El Escorial. Jednym z nich był Juan Gomez de Mora główny architekt miasta, a jego dzieła reprezentują styl wczesnego baroku. Do jego głównych dzieł należą: Klasztor la Encarnación, Palcio de los Duques de Uceda, Pałac Santa Cruz, Plaza Mayor, kościół San Antonio de los Alemanes, ratusz miejski. W jego stylu możemy zobaczyć połączenie kamienia i cegły, co jest typowym przykładem architektury Madrytu.
Inne budynki z tamtego okresu to Convento de las Carboneras, kościół Convento del Carmen i kościół Convento de Nuestra Señora de las Maravillas.
To właśnie za panowania Filipa IV barok madrycki osiąga swój szczyt. Oszczędne w ozdobach fasady kontrastują z bogatymi wnętrzami budynków. Przykłady z tamtego okresu to Colegiata de San Isidro, Pałac Santa Cruz, Ratusz, kościół San Gines, kaplica San Isidro w kościele San Andres, kościół las Mercedarios. Inne budynki w stylu baroku madryckiego to: kościół las Calatravas czy kościół el Sakramento.
Najważniejszym architektem końca baroku w Madrycie jest Pedro de Ribera, a także Ventura Rodriguez, których główna twórczość obejmuje okres panowania Burbonów w Hiszpanii.

    • Dom rodziny Cisneros

Dom rodziny Cisneros w MadrycieDom rodziny Cisneros wybudowany przez bratanka Kardynała Cisneros, osoby bardzo ważnej w historii Hiszpanii i związanego z pobliską miejscowością Alcala De Henares. Żył w okresie panowania królów katolickich.
Budynek ten powstał w pierwszej połowie XVI wieku. Głowna fasada znajduje się od strony ulicy Sacramento, z tamtej strony znajdowała się również główna część budynku wraz z dziedzińcem. Budynek przeszedł wiele reform i z tamtego okresu możemy podziwiać tylko bramę główną, w stylu platereskowym (plateresco) – styl zdobniczy występujący głównie w Hiszpanii, którego nazwa wywodziła się od złotników (plateros), którzy dawniej zajmowali się również wytwarzaniem luksusowych przedmiotów codziennego użytku, a styl ten przypomina właśnie taką robotę misternie zdobioną zastawę.

    • Klasztor las Descalzas Reales

Klasztor las Descalzas Reales w MadrycieKlasztor las Descalzas Reales został założony przez siostrę króla Filipa II Joannę Austriaczkę w 1559 roku i umieszczony w dawnym pałacu, który do potrzeb zakonnych został przystosowany przez Antonio Sillero i Juan Bautista de Toledo. Jest jednym z najstarszych klasztorów w Madrycie oraz posiadającym wspaniałą kolekcję dzieł artystycznych, dzięki swoim powiązaniom z rodziną królewska. W swoich zbiorach posiada takie dzieła jak: flamandzkie gobeliny, obrazy El Greca, Zurbarana, Tycjana, Rubensa, a także Velazqueza i Goi.

W Wielki Piątek dobywa się tam procesja, która idzie przez krużganki klasztoru, którego ściany wyłożone są gobelinami z XVII wieku. Tkaniny te pochodzące z Brukseli obrazują „Trumf Eucharystii” wykonane według projektu Pitera Pula Rubensa, który namalował do nich kartony.
Muzyka, która towarzyszy procesji, została skomponowana specjalnie dla tej procesji przez Tomasa Luisa de Victoria, jednego z najwybitniejszych kompozytorów hiszpańskich przełomu XVI i XVII wieku.
Leżący Chrystus jest dziełem andaluzyjskiego rzeźbiarza Gaspara Becerry i pochodzi z XVI wieku. W jego prawym boku znajduje się Sakramentarium, miejsce na Hostię. Oprócz dzieła Becerry możemy podziwiać niezmiernie realistyczną Matkę Boską Bolesną, dzieło Pedra de Meny, słynnego rzeźbiarza baroku hiszpańskiego, z XVII wieku.

    • Most Segowia

Most Segowia w MadrycieMost jest jednocześnie przedłużeniem ulicy Segowia. Jest to najstarszy most w Madrycie. Wybudowany w latach 1572-1584 na zlecenie króla Filipa II przez Juana de Herrera. Było to jedno z głównych wejść do miasta w XVI wieku i łączyło pobliską miejscowość Segowia. Zbudowany z granitu o dziewięciu półokrągłych łukach.

To właśnie z tego mostu naśmiewał się Lope de Vega i radził królowi Filipowi II, aby ten sprzedał most lub kupił nową rzekę. Zaraz po tym jak król zlecił wybudowanie mostu Segowia.

    • Klasztor la Encarnación

Klasztor la Encarnación w MadrycieKlasztor ten znajduje się w bliskiej okolicy Pałacu Królewskiego na placu la Encarnación. Założony przez Małgorzatę Austriaczkę żonę króla Filipa III. Budynek został ukończony w 1616 i był połączony z Alcazarem (dawnym Pałacem Królewskim) korytarzem, którym przechodziła rodzina królewska aby uczestniczyć w nabożeństwach.
W swoich zbiorach kościół posiada olbrzymią ilość relikwii. Między innymi krew świętego Panatleona, która każdego 27 lipca przechodzi w stan ciekły.

    • Plaza Mayor

Plaza Mayor w MadryciePlaza Mayor jest jednym z najpiękniejszych enklaw miejskich, jednocześnie symbolem starego Madrytu de los Asturias. Mieści się w zabytkowym i handlowym centrum miasta. Miejsce gdzie mieszkańcy i turyści mieszają się ze sobą. Plac jest zamknięty o kształcie prostokąta i wymiarach 129 i 94 m. z dziewięcioma bramami.
Otaczające je budynki udekorowane są balkonami, a dokładnie jest ich 237, które służyły do oglądania niezliczonych imprez różnego typu. To tutaj dawniej odbywały się korridy, kanonizacje, a także procesy inkwizycji, egzekucje i inne ważne wydarzenia.
Początek swojego istnienia sięga 1581 roku, kiedy to Filip II zlecił Juanowi de Herrera, aby ten wykonał projekt przebudowy tętniącego życiem i chaotycznego starego bazaru na przedmieściach (Plaza del Arrabal), aby dać mu wygląd godny stolicy imperium. Na jego podstawie, Sillero Diego w 1590 roku rozpoczął budowę Casa de la Panaderia, który był pierwszym budynkiem przyszłego placu.
Król Filip III wyznaczył Juana Gomeza de Mora do realizacji budowy placu, który został ukończony w 1619 roku. Jednak Plaza Mayor jaki dziś możemy podziwiać, jest dziełem architekta Juana de Villanueva, który jest odpowiedzialny za jego podbudowę po serii groźnych pożarów. W 1790 roku Villanueva dokonał istotnych zmian, takich jak zmniejszenie wysokości budynków mieszkalnych z czterech do trzech pięter i zabudowy narożników.
Posąg konny Filipa III, która wznosi się w centrum placu pochodzi z 1616 i jest dziełem Giambologna i Pietro Tacca.

    • Pałac Santa Cruz

Pałac Santa Cruz w MadryciePałac Santa Cruz znajduje się na placu Prowincji i pierwotnie mieściło się tutaj więzienie oraz sąd. Budynek o kształcie prostokąta z dwoma wewnętrznymi dziedzińcami wykonany został przez Juana Gómeza de Mora w 1629 roku w stylu herreriano (styl wzorowanym na architekturze Juana de Herrera, twórcy między innymi El Escorial). Oryginalny budynek, zwraca uwagę na główne wejście, trzy drzwi i trzy balkony ozdobione kolumnami i dwie wieże po obu stronach fasady. Gdzie granitowy portal kontrastuje z czerwoną cegłą elewacji.
Po pożarze, który trwał pięć dni, w 1791, pałac został odbudowany przez Juana de Villanueva. Później, w XX wieku, został odrestaurowany i powiększony zachowując oryginalny styl. Budynek jest nie tylko jednym z najpiękniejszych i monumentalnych przykładów Madrytu de los Asturias, ale także arcydziełem hiszpańskiej architektury.
Od 1901 roku mieści się tam Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

    • Kościół las Calatravas

Kościół las Calatravas w MadrycieKościół la Concepción Real de Calatrava, znany jako „las Calatravas”, znajduje się na ulicy Alcala i został zbudowany w latach 1670 – 1678 przez Lorenzo de San Nicolas. Dawniej był częścią klasztoru zburzonego w 1872 roku.
Zbudowany w szczytowym okresie baroku madryckiego, kościół ten jest jednym z najcenniejszych przykładów tego stylu. Składa się z nawy głównej ze sklepieniem kolebkowym oraz bocznych kaplic. Należy zwrócić uwagę na ośmioboczną kopułę, która wznosi się nad transeptem. Duży ozdobny ołtarza jest wynikiem inspiracji José Benito de Churriguera, który również wykonał rzeźbę przedstawiającą św. Raymond de Fitero, założyciela zakonu. Elewacja świątyni od ulicy Alcala została przebudowana w stylu mediolańskiego renesansu.

    • Ratusz miejski

Ratusz miejski w MadrycieRatusz miejski powstał pod koniec XVII wieku w stylu barokowym, którego elementy możemy oglądać przy bramie głównej budynku i następnie został poddany reformie w XVIII wieku przez Juana de Villanueva, który to trzymał się stylu neoklasycystycznego typowego dla tamtego okresu, widocznego na elewacji budynku wychodzącej od strony ulicy Mayor. Należy zwrócić uwagę na osobliwość budynku, który posiada dwa główne wejścia. Wynikało to z podwójnego charakteru jaki miał budynek na samym początku. Jedna część służyła jako siedziba Rady Miejskiej, a druga była miejskim więzieniem.

MADRYT ZABYTKOWY – BURBONÓW

Rodzina królewska Habsburgów nie zostawiła po sobie wielkich budowli w Madrycie. Głównie skupiała się na fundowaniu budynków religijnych i rozrywce. Po śmieci Karola II, który nie zostawił po sobie potomka, na początku XVIII wieku na tronie zasiada Filip V pierwszy przedstawiciel rodu Burbonów. Zastaje kraj w bankructwie, co oznacza dla niego i całej dynastii Burbonów, która z małymi przerwami panuje do dnia dzisiejszego, rozpoczęcie procesu modernizacji kraju. Jego syn Karol III zostaje okrzyknięty przez mieszkańców Madrytu najlepszym burmistrzem miasta.
Stary Madryt Burbonów rozciąga się od placu Puerta del Sol, aż do Parku El Retiro, poprzez Paseo del Prado y Paseo de Recoletos. Najważniejsze budynku z tamtego okresu to między innymi: Muzeum Historii, most Toledo, Pałac Królewski, Poczta Główna, Puerta de Alcala, Paseo del Prado i fontanny Cibeles, Neptuna, Palacio de Buenavista i wiele innych. Głównymi architektami z tamtego okresu byli: koniec baroku to Pedro de Ribera i Ventura Rodriguez, Benito Churriguera. Następnie Juan de Villanueva czy Francisco Sabatini.

    • Kaplica la Virgen del Puerto

Kaplica la Virgen del Puerto w MadrycieKaplica la Virgen del Puerto znajduje się nas samą rzeką Manzanares, a dzisiaj w parku Madrid Río. Otwarcie parku przyczyniło się do lepszego wyeksponowania kaplicy, która została wybudowana 1718 przez Pedro de Ribera, na polecenie markiza Vadillo – burmistrza Madrytu, aby praczki przy rzece Manzanares miały lepszy dostęp do wypełniania swoich obowiązków religijnych. Podczas wojny domowej została całkowicie zniszczona i odbudowana w 1951. We wnętrzu kaplicy znajduje się grób markiza Vadillo.

    • Muzeum Historii

Muzeum Historii w MadryciePedro de Ribera jest autorem budynku, który pierwotnie był siedzibą przytułku dla ubogich Hospicjum San Fernando i gdzie obecnie mieści się Muzeum Historii przy ulicy Fuencarral. Fasada budynku, zbudowanego w latach 1720 – 1726, ma uderzający wspaniale zdobiony granitowy portal, co było charakterystyczną cechą artysty. Portal został wyrzeźbiony przez Juana Rona i w centralnej niszy znajduje się postać świętego Ferdynanda, patrona sierocińca, w momencie odbioru kluczy do bram Sewilli. W 1919 roku fasada, dziedziniec i boczne skrzydła budynku zostały uznane jako pomnik historyczno-artystyczny, a reszta budynku została zburzona. W 1925 roku miasto kupiło budynek i na zlecenie władz miasta, architekt Luis Bellido dokonał reformy w celu dostosowania jego do funkcji muzeum. Następnie w 2002 muzeum zostało zamknięte w celu wykonania kolejnych prac remontowych. Aktualnie (styczeń 2012) prace są już zakończone, jednak muzeum udostępnia tylko niektóre sale, gdzie prezentowana są wystawy czasowe.

    • Most Toledo

Most Toledo w MadrycieMost Toledo, położony nad rzeką Manzanares pomiędzy rondami Piramides i Marqués de Vadillo, jest dziełem Pedro de Ribera, który realizował swoje dzieła architektury w pierwszej tercji XVIII wieku za panowania pierwszego Burbona, Filipa V.
Budowę mostu rozpoczęto w 1715 roku, jednak prace te nie zostały zakończone aż do 1732 r. W 1721 roku ukończono główną część prac mostu, który ma 107 metrów długości, 10 m szerokości i 12,5 m wysokości.
Składa się z dziewięciu łuków, a w centralnej części znajdują się dwie małe świątynie, po obu stronach mostu, barokowo ozdobione, w których zostały umieszczone posągi San Isidro Labrador i Santa María de la Cabeza, wykonane przez rzeźbiarza Juana Rona.

    • Pałac Królewski

Pałac Królewski w MadrycieAby mówić o Pałacu Królewskim, jednym z najpiękniejszych budynków w Madrycie, musimy cofnąć się do czasów kiedy tutaj w tym miejscu znajdował się Alcázar. A nawet dalej, kiedy to muzułmanie w IX wieku ustawili tutaj wieżę obserwacyjną, która miała śledzić ruchy nieprzyjaciela wzdłuż naturalnej granicy wyznaczonej przez pasmo górskie Guadarrama. Miejsce w którym znajduje się pałac jest zarodkiem Madrytu, małego miasteczka, które w 1561 roku zostało wybrane przez Filipa II na stolicę wielkiego imperium Hiszpanii, nad którym nigdy nie zachodzi słońce.
Nie jest znana dokładna data powstania Alcazaru, ale na pewno został wybudowany w miejscu, które zajmowała wieża obserwacyjna, która kontrolowała ruchy nie tylko wojsk nieprzyjaciela na granicy naturalnej wzdłuż gór Guadarrama i miała przeszkodzić chrześcijanom aby dotarli do Toledo ówczesnej stolicy regionu, ale również ruchy wewnątrz kraju.
Pierwsza informacja udokumentowana na temat Alcazaru dotyczy rozbudowy zamku, którą zlecił wykonanie król Piotr I Okrutny w połowie XIV wieku. W drugiej połowie XV wieku w 1466 Alcazar został częściowo uszkodzony w wyniku trzęsienia ziemi i odbudowany przez króla z dynastii Trastamara Henryka IV.
Dostosowanie siedziby do bardziej godnych warunków i zmiana prymitywnego zamku na rezydencję pałacową zostaje dokonana w 1536 na zlecenia króla Karola I (znanego także jako Karol V – cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego). Od którego to rozpoczynają się rządy dynastii Habsburgów w Hiszpanii. W tym też celu założył specjalną organizację zajmującą się rezydencjami królewskimi w Sewilli, Toledo i Madrycie, a na głównych mistrzów powołał Alonso de Covarrubias (architekt i rzeźbiarz, między innymi odpowiedzialny za prace przy katedrze w Toledo) i Luisa de Vega.
Kiedy Filip II wybiera Madrytu za stolicę swojego mocarstwa, Alkazar zamienia się na główną rezydencję królewską w państwie. Z tego też powodu rozpoczynają się kolejne prace nad rozbudowa pałacu, aby pomieścić dwór królewski, który do tego czasu znajdował się w różnych miejscach.
Prace nad rozbudową i upiększaniem pałacu były prowadzone przez wszystkich królów, aż do pamiętnej nocy wigilijnej w 1734 roku kiedy to w zachodniej części pałacu wybuchł ogień i w szybkim tempie zajął cały pałac. Podejrzewa się, iż ogień mógł zając się od jednej z lamp olejowych, która pozostawiona mogła zając obrazy i farby używane przez malarza Jean Ranc przy dekoracji salonów.
Zaraz po odzyskaniu wszystkich możliwych dokumentów, obiektów wartościowych, które nadawały się do użycia, król Filip V zlecił wyburzenie pozostałości po Alkazarze i wykorzystał sytuacje, aby wybudować pałac, który będzie najwspanialszym pałacem w Europie i godzien rodu królewskiego Burbonów, nowej dynastii królewskiej Hiszpanii. Z tego też powodu wezwał, najlepszego architekta w tamtym momencie: Filippo Juvara. Który stworzył projekt pałacu o olbrzymich wymiarach od placu Hiszpańskiego, aż po ulicę Mayor, miał mieć wymiary 476 m długości i 28 m wysokości, 34 bramy, 3000 okien, 23 patia i 2000 kolumn. Jednak niedługo po tym jak przybył do Madrytu zmarł.
Prace nad projektem przejął jego uczeń Juan Bautista Sachetti, który na polecenie króla musiał zmodyfikować plany. Wizja króla odbiegała od propozycji Juvara. Król myślał o postawieniu pałacu w tym samym miejscu, w którym znajdował się stary pałac. A także projekt Juvary pociągnął by za sobą olbrzymi koszt budowy, na który budżet królewski nie mógł sobie pozwolić.
W 1738 rozpoczęły się prace nad budową pałacu, którymi w większości kierowała królowa Isabela de Farnesio. Z uwagi na częste ataki melancholii króla, który w tych momentach zamykał się w swoich komnatach. Jednak król Filip V nigdy w nim nie zamieszkał, a pierwszym królem, który wprowadził się do pałacu był jego syn Karol III w 1764. Obecnie pałac w części jest udostępniony dla zwiedzających oraz zajmowany przez administracje rządową. Od momentu, kiedy w 1931 król Alfons XIII opuścił pałac, rodzina królewski nigdy ponownie w nim nie zamieszkała. A obecny król wraz z rodziną mieszka na północy, poza Madrytem, w pałacu Zarzuela.

    • Poczta Główna

Poczta Główna w MadrycieObecna siedziba prezydencji Autonomicznej Wspólnoty Madrytu przy Puerta del Sol, został zbudowany za panowania Karola III, między rokiem 1766 a 1768 jako siedziba Poczty Głównej. W 1847 roku budynek został przeznaczony na siedzibę Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a po wojnie domowej był miejscem Dyrekcji Generalnej Bezpieczeństwa. Jest dziełem francuskiego architekta Jaime Marquet.
Budynek ma kształt prostokąta z dwoma dużymi tarasami. Fasada jest wykonana z białego kamienia i pomarańczowej cegły. W centrum duża brama wjazdowa tworząca łuk nad którym wznosi się balkon wsparty na czterech wspornikach z głowami lwa i u góry królewski herb Karola III. Elegancka kompozycja budynku został zmieniony wiek później, kiedy to dodano do budynku wieżę, na której został zainstalowany słynny zegar, informujący każdego 31 grudnia o nadejściu Nowego Roku. Ostatnie poważne prace zostały przeprowadzone w 1985 roku w celu dostosowania budynku do jego obecnej roli.

    • Colegiata de San Isidro

Colegiata de San Isidro w MadrycieZnajdujący się na początku ulicy Toledo kolegiata San Isidro przez ponad wiek, aż do konsekracji Katedry Almudena, pełniła funkcje katedry w Madrycie.
Budynek został zbudowany przez Pedro Sanchez i Francisco Bautista między rokiem 1620 a 1664 zgodnie ze strukturą Kościół Najświętszego Imienia Jezus w Rzymie na planie krzyża łacińskiego, jednej monumentalne nawy i kaplicami bocznymi. Kościół był częścią szkoły Colegio Imprerial de Madrid, instytucji kierowanej przez Towarzystwo Jezusowe. Podczas Złotego Wieku szkoła ta konkurowała z najlepszymi uniwersytetami hiszpańskimi, nauczała matematyki, geografii, nauki, filozofii i teologii. Wśród jej uczniów byli między innymi: Lope de Vega, Francisco de Quevedo i Calderona de la Barca. Z wydaleniem jezuitów w 1767 roku kościół zmienił nazwę na Colegiata de San Isidro i od tego czasu posiada szczątki patrona Madrytu i jego żony, Santa Maria de la Cabeza. Dzisiaj szkoła jest instytucją publiczną.

    • Brama Alcalá

Brama Alcala w MadrycieZnajdująca się na placu la Independencia, brama Alcalá była dawniej wschodnią bramą miasta, droga która stąd wychodziła prowadziła do Alcalá de Henares, stąd jej nazwa i dalej do Katalonii i Aragonii.
Wybudowanie jej zlecił król Karol III, która to miała zastąpić starą bramę zbudowana przez Filipa III na cześć przyjazdu jego żony Małgorzaty Austriaczki. Karol III wykonanie jej powierzył swojemu ulubionemu architektowi Francisco Sabatini, po odrzuceniu pięciu propozycji jakie przedstawił Ventura Rodríguez. Projekt został sfinansowany przez Radę Miasta, a powstała z okazji przyjazdu do stolicy monarchy w 1759 roku, nazywanego także królem – burmistrzem.

    • Fontanna Cibeles

Fontanna Cibeles w MadrycieFontanna bogini Kybele, bogini natury, znana również jako Wielka Matka lub Matka Bogów, jest czymś więcej niż tylko fontanną Madrytu. Jest jednym z ważniejszych symboli miasta , nie można opuścić stolicy bez spotkania z piękną boginią. To tutaj przy tej fontannie, świętowane jest każde ważniejsze zwycięstwo Real Madryt.
Fontanna został zaprojektowany przez Ventura Rodríguez w 1777 roku. Początkowo stała przy bramie Pałacu Buenavista, po renowacji w końcu XIX wieku została przeniesiona w centrum placu, który otaczają dawny Pałac Poczty i Komunikacji, Bank Hiszpanii, Pałac Linares i Pałac Buenavista.

    • Fontanna Neptuna

Fontanna Neptuna w MadrycieZnajdująca się na placu Canovas de Castillo fontanna Neptuna wraz z Cibeles, jest jedną z najpiękniejszych i najbardziej majestatycznych fontann w Madrycie. Zarówno Neptun jak i Kybele zajmowali eksponowane stanowiska w hierarchii mitologii greckiej, tak tutaj te dwie fontanny konkurują w sporcie. Podczas gdy fani Real Madryt świętują przy Cibeles, to przy Neptunie świętują fani Atletico Madryt.
W ramach pierwotnego projektu Ventury Rodrígueza, fontanny miały stać po obu stronach Paseo del Prado. Tak jak Cibeles również Neptun pod koniec XIX wieku doświadczył restauracji i zmiany lokalizacji, w końcu zostaje umieszczona w centrum placu Canovas del Castillo. Wyrzeźbiona w marmurze przez Juana Pascuala de Mena i José Ariasa w latach 1780-1789. Została postawiona na cześć zreformowanej marynarki wojennej, która miała być bardziej konkurencyjna i utrzymać mocne więzi z koloniami. Fontanna przedstawia Neptuna z trójzębem w dłoni, który stoi na rydwanie w kształcie muszli, ciągnięty przez dwa konie.

    • Kościół San Francisco el Grande

Kościół San Francisko el Grande w MadrycieJest to kościół dawnego klasztoru znanego pod nazwą San Francisco el Grande. Zgodnie z tradycją, klasztor franciszkanów został założony przez św. Franciszka w 1217 roku na miejscu wcześniejszej kaplicy poświęconej świętej Maryi, kiedy to święty zatrzymał się w Madrycie podczas swojej pielgrzymki do Santiago de Compostela.
Podczas XIII, XIV i XV wieku był to jedyny klasztor franciszkanów w Madrycie. Ale obecny budynek pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku.
Pomimo fantastycznego projektu Ventury Rodrigueza, bazylika została zbudowana według planów Frnacisco Cabezas, a elewacja wykonana przez Francisco Sabatini. Jego kopuła, która obejmuje okrągłą nawę kościoła, jest jedną z największych w Europie, o wymiarach 33 metrów średnicy i 58 metrów wysokości. Kościół posiada duży zbiór obrazów z okresu od XVII do XIX wieku.

    • Pałac Buenavista

Pałac Buenavista w MadrycieNa wzgórzu przy placu Cibeles w 1769 roku książę Alba rozpoczął budowę pałacu w miejscu zajmowanym niegdyś przez stare domy zwane Buenavista, od których to pałac przejął nazwę. Pomiędzy ulicą Alcalá i Paseo de Recoletos.
Prace budowlane tego ogromnego pałacu, otoczonego rozległymi ogrodami, rozpoczęto w 1782 roku, a nadzorował je architekt Juan Pedro Arnal. Jednak budowa się opóźniała i trwała aż do XIX wieku ,między innymi spowodowana dwoma pożarami. Książę Alba zmarł, zanim zamieszkał w pałacu. Pierwszą osoba która zamieszkała w jeszcze nie dokończonym pałacu była jego wnuczka, którą Goya uwiecznił na swoich obrazach, księżna Alba Maria Teresa Cayetana de Silva Alvarez de Toledo.
Po jej śmierci w 1802 pałac przechodzi w ręce lekarza księżnej, a następnie zakupiony został przez premiera Hiszpanii Manuela Godoya. W 1816 r. państwo nabyło pałac, a obecnie mieści się tu siedziba dowództwa wojsk hiszpańskich.

    • Congreso de los Diputados

Congreso de los Diputados w MadrycieNa projekt siedziby parlamentu Królewska Akademia Sztuk Pięknych ogłosiła konkurs, który wygrał architekt Narciso Pascual y Colomer. W dniu 21 marca 1842 rozpoczęła się rozbiórka kościoła, a 10 października 1843 królowa Elżbieta II położył kamień węgielny pod przyszłą budowlę. Po siedmiu latach prac, co zmusiło posłów do obradowania w Sali Balowej Teatru Królewskiego, Izba została uroczyście otwarta w dniu 31 października 1850 roku.
Jest to klasyczny budynek zbudowany na planie prostokąta, obejmujący półkolistą salę posiedzeń, salę konferencyjną, sale ministrów, pomieszczenia biurowe, sekcje i komisje, jak również archiwum i bibliotekę. Fasada zewnętrzna od ulicy Carrera de San Jerónimo zawiera koryncki portyk z sześcioma kolumnami, zwieńczone frontonem Ponciano Ponzano, reprezentujący Hiszpanię przyjmującą Konstytucję. Natomiast lwy siedzące na schodach, dodane w kwietniu 1872 roku, zostały odlane z brązu pochodzącego z armat użytych w wojnie w Afryce w latach 1859-1860.
W latach 80-tych XX wieku siedziba Kongresu uległa znacznej rozbudowie do potrzeb nowoczesnej demokracji parlamentarnej, dużo bardziej skomplikowane niż w XIX wieku. Nowa część budynku została przeznaczona między innymi na biura posłów.

    • Bank Hiszpanii

Bank Hiszpanii w MadryciePołożona przy placu Cibeles i zbudowana w latach 1882 i 1891, siedziba Banku Hiszpanii jest kolejnym charakterystycznych budynkiem Madrytu. Projekt, który zdobył Złoty Medal na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych, został wykonany przez architektów Eduardo Adaro i Severiano Sainz de la Lastra.
Bank Hiszpanii jest uważany za jedno z najważniejszych dzieł hiszpańskiej architektury eklektycznej, z monumentalną fasadą, która łączy w sobie elementy różnych stylów. Bogate zbiory, które znajdują się w posiadaniu banku obejmują cenne obrazy Goi, Mengsa, Maella i innych ważnych artystów.

MADRYT ZABYTKOWY – WSPÓŁCZESNY

Wiek XIX naznaczony został w całej Europie nową architekturą, która wyzwoliła szybki rozwój starych miast. Madryt był ostatnią stolicą Europy, która zaakceptowała ideę nowoczesności. Dopiero pod koniec XIX wieku zaczyna powstawać nowy projekt miasta bardziej funkcjonalnego, a potrzeba nowych mieszkań doprowadziła do stworzenia dużych prostokątnych dzielnic zdefiniowanych przez Castro w jego planie rozbudowy Madrytu z 1860 roku. Wtedy to powstają takie osiedla jak Argüelles czy Embajadores i zakończono projekt zainicjowany przez markiza Salamanca, dzielnica Salamanca. Pierwsze plany rozbudowy Madrytu przewidywały wzrost mieszkańców do 4 milionów. Największe zmiany, które uczyniły z Madryt Metropolią nastąpiły w XX wieku. Neutralna pozycja podczas pierwszej Wojny Światowej przyczyniły się do wzrostu ekonomicznego, ale nie do spokoju politycznego, który to doprowadził do wojny domowej. Miasto się rozrasta, modernizuje poprzez nowe budowle, między innymi takie jak Gran Via. Pojawiają się pierwsze samochody i historia się powtarza, jak za czasów Karola I, kiedy pojawiły się pierwsze karoce.

    • Pałac Cibeles

Palacio Cibeles w MadryciePalacio Cibeles (dawniej Palacio de Comunicaciones) oficjalnie otwarty w 1919 roku, dawna siedziba Poczty Głównej i przez madrytczyków nazywany również „Matką Boską Pocztową” albo „Katedrą Łączności” z uwagi na swój wygląd, który przypomina budowle kościelne. Mieści się na placu Cibeles.
Znajduje się w miejscu gdzie dawniej były ogrody pałacu Buen Retiro i które zlikwidowano w celu wybudowanie budynku Poczty. W 1903 roku został ogłoszony narodowy konkurs na projekt, który wygrali, młodzi wówczas architekci, Antonio Palacios u Joaquín Otamendi.
Jest jednym z bardziej charakterystycznych budynków Madrytu. Wieża z zegarem przypomina wieżę średniowiecznych zamków, a fasada ma elementy zarówno modernistyczne jak i typowe dla hiszpańskiego wczesnego renesansu – platersco, tzw. stylu zdobniczego.
Obecnie budynek ten zajmuje nowy ratusz miasta.

    • Gran Vía

Madryt Gran ViaPomiędzy ulicą Alcalá i placem Hiszpańskim znajduje się jedna z najbardziej znanych i reprezentacyjnych ulic Madrytu. Gran Via, która została wybudowana w miejscu dawnej ulicy Świętego Michała, nazwanej tak od kapliczki poświęconej Świętemu Michałowi i Świętemu Hermenegildowi, która znajdowała się w miejscu, gdzie później powstał kościół i klasztor Świętego Józefa (na ulicy Alcalá).

Praca nad budową Gran Via rozpoczęły się w 1910 roku i trwały 21 lat. Dokładnie 4 kwietnia 1910 roku król Alfons XIII o godzinie 11 rano zainaugurował budowę przyszłej ulicy Gran Via.

Celem jej było połączenie bogatych dzielnic (Salamanca i Argüelles), odciążenie placu Puerta del Sol i jednoczesne wyeliminowanie wąskich i krótkich uliczek w centrum miasta. Miało to nadać miastu wygląd bardziej nowoczesny.

Więcej >>>

    • Katedra Almudena i historia figurki Matki Boskiej

Madryt Katedra AlmudenaWielki budynek nowoczesnego kościoła wznoszący się obok Pałacu Królewskiego, Katedra Almudena, przez wiele lat pozostawała niedokończona. Węgiel kamienny został wmurowany przez króla Alfonsa XII w 1883, a poświęcona została 1993 przez papieża Jana Pawła II. Przez dłuższy czas była znana jako „projekt bez końca”, a ostateczne prace wykończeniowe trwały jeszcze do 2004 roku, kiedy to odbył się ślub następcy tronu księcia Filipa.

Katedra jest pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Almudena, której oryginalny posąg, według uczonych badających żywoty świętych został przyniesiony do Madrytu z Ziemi Świętej przez samego Świętego Jakuba lub przez któregoś z jego uczniów w 38 roku po narodzeniu Chrystusa. Niestety figurka zaginęła, a dzisiejszy posąg, znajdujący się w Katedrze, został wyrzeźbiony w XVI wieku i jest wykonany z drewna sosnowego. Niektóre źródła dowodzą, że w środku rzeźby znajdują się oryginalne części pierwotnej wersji. Jednak nigdy nie zostało to oficjalnie potwierdzone.

Więcej >>>

    • Torre de Cristal

Torre de Cristal w MadrycieTorre de Cristal (Cuatro Torres Business Area). Drugi co do wysokości wieżowiec zbudowany na dawnych terenach Miasteczka Treningowego, należących do klubu Real Madryt. Budynek firmy ubezpieczeniowej Mutua Madrileña mierzy 249 metrów i posiada 52 pietra. Jest dziełem argentyńskiego architekta Oscara Pelli. Na ostatnim poziomie znajduje się pionowy ogród, zaprojektowany przez francuskiego botanika Patricka Blanca, który jest odpowiedzialny również za stworzenie między innymi ściany przy fundacji Cixa Forum w Madrycie. Na gobelinie o powierzchni 600 m kwadratowych znajdują się 24.000 rośliny z 43 gatunków, a także 12 dębów. Jest to najwyżej położony ogród w Madrycie. Niestety nie jest dostępny, ale prawdopodobnie można zobaczyć ogród z niektórych miejsc na Paseo de la Castellan.

    • Torre Caja Madrid

Torre Caja Madrid w MadrycieTorre Caja Madrid (Cuatro Torres Business Area). Dawniej znany jako Wieżowiec Repsol przez swojego pierwszego właściciela, którym była firma Repsol. Jest dziełem architekta Normana Fostera, posiadając 45 pieter jest najwyższym wieżowcem z czterech, które powstały na terenach dawnego Miasteczka Treningowego Real Madrytu. Mierzy 250 metrów.

    • Torre Espacio

Torre Espacio w MadrycieTorre Espacio (Cuatro Torres Business Area). Mierzący 236 metrów z 57 piętrami wieżowiec został zaprojektowany przez Henry N. Cobba z nowojorskiej firmy Pei Cobb Freed & Partners. Na ostatnim pietrze posiada klimatyzowany basen wraz z kortem do gry w padla (rodzaj tenisa połączonego z elementami squasha).

    • Torre Sycar Vallehermoso

Torre Sycar Vallehermoso w MadrycieTorre Sycar Vallehermoso (Cuatro Torres Business Area). Ten mierzący 236 metrów wieżowiec posiada 52 pietra. Zaprojektowany przez architektów Carlosa Rubio Varvajal i Enrique Alvarez-Sala jest jednym z czterech wieżowców znajdujących się w strefie biznesowej Cuatro Torres Business Area. W dolnej części znajduje się hotel pięciogwiazdkowy EuroStars Madrid Tower, który zajmuje pierwsze 31 pięter. Na dachu budynku znajduje się mała farma wiatrowa z trzema turbinami, wytwarzając energię, która wykorzystywana jest przez budynek.

Dzielnica Literatury

Madryt Katedra AlmudenaJedna z ulubionych dzielnic nie tylko madrytczyków, ale również i turystów, miejsce gdzie na placu Santa Ana w Crevecería Alemana lubił przesiadywać Hemingway. Również tutaj mieści się jedna z najstarszych restauracji otwarta w 1827 roku, Casa Alberto, gdzie można napić się wermutu z kija. A sposób w jaki jest podawany i sam trunek jest typowy dla Madrytu.

Więcej >>>