Szlak Świętego Jakuba zaczyna się w domu każdego pielgrzyma
Szlak Świętego Jakuba zaczyna się w domu każdego pielgrzyma. Istnieje wiele powodów, dla których ludzie decydują się wyruszyć w drogę prowadzącą do miejsca, gdzie spoczywają relikwie Apostoła. Najczęściej są to motywacje bardzo osobiste – duchowe, emocjonalne, życiowe – ale nie tylko.
Ja również mam kilka powodów, dla których chcę przejść Camino. Jednym z nich jest promocja Madryt jako punktu wyjściowego na Camino de Santiago. Nie trzeba – tak jak ja – zaczynać w samym centrum miasta. Można ruszyć z miejsca położonego bliżej Santiago albo podzielić całą trasę na etapy.
Planuję przejść szlak w trzech podejściach. Jeśli uda mi się wygospodarować więcej czasu, być może połączę dwa ostatnie etapy w jeden dłuższy marsz.
Trzy etapy Camino de Madrid
Pierwszy odcinek poprowadzi mnie z Madryt do Segowia. To około 100 km, które chcę pokonać w trzy dni, przemierzając codziennie mniej więcej 33 km.
Drugi etap to trasa z Segowia do Sahagún – dłuższy odcinek, kończący się w miejscu, gdzie Camino de Madrid łączy się z najstarszym i najbardziej znanym szlakiem, czyli Camino Francés.
Ostatni, najdłuższy etap poprowadzi mnie z Sahagún aż do katedry w Santiago de Compostela. Stamtąd planuję dotrzeć jeszcze dalej – do Fisterra, uważanej w starożytności za „koniec świata”, choć dziś często (i błędnie) określanej jako najbardziej na zachód wysunięty punkt Europy.
Dlaczego Camino de Madrid?
Kolejnym powodem mojej pielgrzymki jest chęć promocji samego Camino de Madrid – szlaku wciąż stosunkowo młodego i mało znanego, zarówno w Hiszpanii, jak i poza jej granicami.
Podczas wędrówki zamierzam prowadzić regularną relację z trasy: opisywać odwiedzane miejsca, dokumentować możliwości noclegowe, wskazywać przydatne punkty (warsztaty rowerowe, punkty informacji turystycznej, albergue). Wszystko po to, by w przyszłości stworzyć kompleksowy przewodnik po szlaku św. Jakuba z Madrytu do Santiago.
Motywacja osobista
Nie ukrywam, że jednym z najważniejszych powodów tej drogi jest dla mnie motywacja osobista. Podczas wędrówki myślę o pewnej kobiecie – matce, żonie, córce, przyjaciółce. Kobiecie, która na co dzień zmaga się z chorobą nowotworową i trudną codziennością, a mimo to emanuje radością, pogodą ducha i siłą, którą zaraża innych.
Czym jest 660 km do przejścia w trzech etapach wobec wyzwań, z jakimi każdego dnia mierzą się kobiety takie jak ona?
Credencial – paszport pielgrzyma
W kolejnym wpisie opowiem o tym, jak przygotować się do wyprawy: co zabrać, kiedy najlepiej wyruszyć i na co zwrócić uwagę. Dziś jednak chciałbym zatrzymać się przy temacie credencialu, który właśnie zakupiłem za 2 euro – dokumentu, bez którego nie powinniśmy ruszać w drogę.
Jak podaje Wikipedia:
„Credencial, hiszpańskie słowo pochodzące z późnołacińskiego credentia (wiara, zaufanie), to rodzaj dokumentu pielgrzyma dróg św. Jakuba, pełniącego rolę legitymacji lub paszportu. Uprawnia on do korzystania z albergue (schronisk), umożliwia otrzymanie composteli (świadectwa przejścia szlaku) oraz pełni funkcję dokumentu tożsamości.”
Credencial kosztuje zazwyczaj około 2 euro. W trakcie Camino zbiera się w nim pieczątki w odwiedzanych miejscach. Aby otrzymać compostelę – oficjalne potwierdzenie przejścia szlaku – należy pokonać co najmniej 100 km pieszo lub konno (albo 200 km rowerem), regularnie stemplując credencial na ostatnim odcinku trasy.
Na koniec
Dzisiejszy wpis to również moja pierwsza próba pisania bloga na tablecie, który zabieram ze sobą w drogę. Będzie mi służył do codziennych relacji z trasy. To wersja próbna 🙂 – dlatego zdjęcia publikowane na bieżąco będą robione właśnie tabletem, a dokładniejsza relacja fotograficzna pojawi się już po powrocie do domu.
Buen Camino.
